Anoniem

Bij begin van m’n tweede ziektejaar moest ik spoor 2 in. In eerste instantie voelde dat alsof ik op een exit-spoor werd gezet, maar toen me duidelijk werd wat ik kon verwachten, kon ik het meer zien als een kans voor mezelf.
Bij aanvang heb ik het assessment gedaan waar me een heleboel duidelijk werd over de mogelijkheden die ik in me had, wat m’n valkuilen waren en wat juist m’n sterke kanten waren. Tijdens het traject was ik nog niet geheel hersteld, dus niet altijd even fit, maar daar werd altijd rekening mee gehouden. Ik was aangenaam verrast met de uitkomsten van het assessment en zag daardoor ook wel nieuwe mogelijkheden. Heb een mooi CV en sollicitatiebrief op kunnen stellen. Op dat moment kon ik ook naar andere vacatures gaan kijken. M’n oude functie was niet echt een optie meer, maar doordat ik een beter inzicht in m’n eigen mogelijkheden kreeg, kon ik eigenlijk ook makkelijker m’n CV naast andere vacatures leggen. Uiteindelijk een prachtige nieuwe baan bij m’n eigen werkgever kunnen vinden die veel beter past bij deze fase van m’n leven en de mogelijkheden die ik nu heb. Heb de kans gekregen om dit eerst 4 maanden als re-integratietraject te doen en zo m’n uren weer op te bouwen voor het echt een vaste baan werd. Ik heb de neiging om wat hard van stapel te lopen, maar als het nodig was een prima rem vanuit Loopbaanpunt gehad, en aanmoediging als dat nodig was. Lang ziek zijn is niet goed voor je zelfvertrouwen, maar dit hele traject heeft me echt geholpen om dat zelfvertrouwen weer op te bouwen. 
Bedankt voor de goede zorgen, en de hulp! Ik had een jaar geleden geen idee dat ik zou eindigen waar ik nu sta

Anoniem

Ik heb meer zelfvertrouwen gekregen. Er was alle ruimte om mijzelf te zijn en werd juist ondersteund waar nodig. Anke heeft mij laten zien dat ik nog van alles kan ondanks mijn gevoeligheid.